In de jaren vijftig had Jerry Spring van Jijé (Joseph Gillain) een soort monopolie als realistische western.
Zijn avonturen beleefde hij in het weekblad Robbedoes. Vanaf 1965 ziet in het Franse weekblad Pilote Blueberry het levenslicht, een creatie van de Belgische scenarist Jean-Michel Charlier en de Franse tekenaar Jean Giraud, die het vak leert door zijn medewerking aan een album van Jerry Spring. Vier jaar later wordt Comanche de derde realistische western met naam en faam van Europese makelij. Kuifje geniet de eer om de reeks voor te publiceren. Voor zowel tekenaar Hermann Huppen als scenarist Greg (Michel Regnier) wordt het een keerpunt in hun carrière. Een reconstructie in vier delen…

Once Upon A Time In Wyoming

Een eerste samenwerking tussen Greg en Hermann gebeurt al in de jaren zestig. Veelschrijver Greg mag zich van 1965 tot 1974 hoofdredacteur van Kuifje noemen, een creatieve periode waarin alle taalversies van het weekblad samen goed zijn voor een half miljoen lezers. De jonge Hermann valt hem op en hij nodigt hem uit om een halfjaar lang op proef te komen tekenen in zijn Studio Greg, een studio die een groot appartement beslaat met een fotokopieerapparaat op de gang en een lichtbak in de badkamer. Op de studio werken ook nog Dany, Dupa en Jean-Marie Brouyère. Hermann combineert er het tekenen voor een architect met het tekenen van strips in de namiddag. Op de studio werkt hij aan hun eerste project, Valéry-Valérian, waarvan hij vijf of zes pagina’s afwerkt. Het wordt geweigerd door René Goscinny, hoofdredacteur van Pilote. Hermann koestert op dat moment heel wat antipathie voor de gevierde Asterix-scenarist, maar geeft later toe dat zijn stripkunsten nog lang niet op punt staan.

Maar Hermann kan zich tegelijk wijden aan geschiedenisverhalen van Oom Wim voor Robbedoes. In 1966 begint vervolgens het grotere werk met een reeks kortverhalen over een Franse inspecteur van Interpol, Bernard Prince. De reeks en zijn succes groeit. Al snel bereikt het de hoogste regionen in de populariteitsreferenda die het weekblad regelmatig organiseert. Bernard koopt een boot, de Cormoran, en kiest het ruime sop voor langere avonturen in vervolgverhalen. Het jongetje Djinn en Barney Jordan (eigenlijk een soort Kapitein Haddock naast de brave held) vervoegen de vaste cast.

Hermann tekent een western

Ondertussen houdt Hermann niet op met het tekenen van korte, historische verhalen voor Robbedoes en Kuifje. Een van de opdrachten bestaat erin om de romans van Pierre Pelot te illustreren voor een publicatie in Kuifje tussen  1967 en 1971. Het gaat om de westernheld Dylan Stark, een eerste vingeroefening in het westerngenre.

Eerst is er nog een omwegje met Jugurtha, opnieuw een reeks korte, historische verhalen over een jonge Numidische prins. Hermann levert net genoeg kortverhalen voor twee albums, waarvan een ervan trouwens het enige album van Hermann is dat in het Arabisch verscheen. In Jugurtha, geschreven door Jean-Luc Vernal, heeft Hermann weinig zin. Greg praat het hem aan, maar aan Bernard Prince heeft de gretige tekenaar Hermann sowieso onvoldoende om handen.

Na de geïllustreerde verhalen van Dylan Stark, maakt Hermann ook tekeningen voor verhalen van Greg, Acar en Duval. Voor Greg was het al lang duidelijk dat Hermann het westerngenre goed beheerst. Veel soeps vindt Greg de verhalen van Pelot niet, dat kan hij wel beter. Bovendien is het voor hem een uitdaging om een western voor Kuifje te schrijven. Een gok want eerdere pogingen om een realistische westernreeks te lanceren, beroeren het lezerspubliek amper. Doc Silver van het Funcken-echtpaar of Ringo van William Vance breken niet door.

Op 16 december 1969 maken de lezers van Kuifje kennis met Red Dust, de rosse Ierse cowboy in de serie Comanche. In een interview geeft Greg later toe dat hij voor een vergelijking met Blueberry vreesde, maar de zin om een eigen western te beginnen is te groot. Door de setting in Wyoming vast te leggen, ver weg van de Mexicaanse grens die luitenant Blueberry zo vaak zou overschrijden, hopen de auteurs een andere weg in te slaan.

Ze slagen daarin door een geloofwaardig en gedocumenteerd realisme aan de dag te leggen. In die mate zelfs dat niet alleen in een vijftiental andere Europese landen de reeks wordt uitgebracht, maar het in 1973 ook een publicatie kent in Los Angeles in de Verenigde Staten met een beschouwend artikel over Europese westernauteurs. In een van de verhalen rijdt een diligence en Greg heeft het goed uitgeplozen dat er in het wilde westen geen overbekende diligence van Wells Fargo (die je in zovele andere westernstrips en –films ziet) door Wyoming reed. Daar hadden de Amerikanen bijzondere aandacht voor.

Ook Hermann wordt letterlijk ziek van angst toen hij de eerste platen van Blueberry in Pilote onder ogen ziet. Het is alsof Giraud het gras voor zijn voeten wegmaait. Even denkt hij eraan om het striptekenen te laten voor wat het is. Gelukkig slaat ook Comanche snel aan… (wordt vervolgd in Comanche Integrale 3)